Het begint bij het verhaal

Het begint bij het verhaal 7 december 2017

Docent Adriaan van der Veer van het VeenLanden College is pas op latere leeftijd het onderwijs ingegaan. Het paste hem als een jas. Een portret van een inspirerend kunstdocent aan de hand van vijf uitspraken van de meester zelf.

‘Geen prestatie zonder relatie’
“Het begint natuurlijk allemaal met oprechte interesse in je leerlingen. Ik had eens een stagiaire die onmiddellijk de opdracht begon uit te leggen. Ik zei haar: ‘vraag ze nu eerst eens even wat ze gisteren hebben gegeten.’ Als je een goede relatie hebt met je leerlingen, gaat het lesgeven daarna vanzelf. Al jaren slagen al mijn leerlingen bij het examen, dat komt vooral doordat ik bouw aan een goede relatie.”

‘Het boek wat jullie lezen, heb ik al vijf keer uit’
“Ik ben zelf een Utrechts schoffie. Tegen die boefjes in de klas zeg ik dan ook, ‘jongens, het boek wat jullie lezen heb ik al vijf keer uit’. Dat schept een band. Ik werk graag met vmbo-leerlingen, ze zijn heel direct en gaan altijd gelijk met de opdracht aan de gang. In tegenstelling tot vwo-leerlingen waar hun intellect vaak in de weg zit. Wij gaan elk jaar met examenleerlingen naar het Stedelijk Museum als voorbereiding op het praktisch examen. Zowel vmbo als vwo-leerlingen komen dan voor het eerst in dat museum. Zij kijken allemaal vanuit hetzelfde startpunt naar moderne kunst. Mooi toch?”

‘Kijk niet wie je wilt worden, kijk wie je bent’
“Zelf heb ik niet de kans gekregen om na mijn school gelijk te studeren wat ik wilde. Het was mijn droom om tekenleraar te worden. Ik heb eerst het grafisch lyceum gedaan en daarna 25 jaar in de reclame gewerkt. Pas later volgde ik de Academie voor Beeldende Vorming en ging er een wereld voor me open. Wist ik dat ik de goede keuze had gemaakt. Op mijn 52ste ben ik eindelijk tekenleraar geworden. Het is belangrijk dat leerlingen zich afvragen wie ze zijn; dan is de stap naar een keuze voor een opleiding of beroep veel gefundeerder.”

‘Kunst begint bij het verhaal’
“Vaak hoor ik brugklasleerlingen zeggen ‘dat kan mijn kleine broertje ook’. Het is mijn doel om ervoor te zorgen dat wanneer leerlingen de school verlaten tot een ander inzicht zijn gekomen. Op de eerste plaats is er de emotie of het verhaal, techniek is altijd een middel en nooit een doel. Je moet vertellen vanuit je hart en niet wat men graag wil horen. Dat probeer ik mijn leerlingen bij te brengen.”

‘Je moet je altijd afvragen wie het zweet op de rug heeft’
“Gepassioneerd vertellen inspireert leerlingen. In het proces dat daarop volgt is het de kunst om leerlingen zelf beslissingen en keuzes te laten maken. Met gepersonaliseerd onderwijs zijn we daar natuurlijk de goede weg mee ingeslagen. Als docent schets je de kaders, en inspireer je. Help je leerlingen bij het bereiken van het doel dat ze zélf bepalen, zíj moeten zich in het zweet werken. Niet jij. Dan heb je het als docent goed gedaan.”